|
Εφήμεροι Εραστές
|
|
|
Κι άλλες φορές κινδύνεψα μα εδώ όλα χάνονταν. Το τι προηγήθηκε δεν είχε σημασία. Τα’ βαλα με αυλοκόλακες, παρασκηνίων βρικόλακες και οι τύποι αυτοί με κλείσαν στη γωνία.
|
|
|
Τι κι αν δε θα σε ξαναδώ σε τούτη τη ζωή ; Φτάνει που νοιώσαμε μαζί για λίγο ζωντανοί.
|
|
|
3. Αινίγματα Και Μυστικά Σκόρπια... κρυμμένα... περίπλοκα όσο και απλά, ξάφνου θα φανερωθούν. Μη ζεις θλιμμένα ...
|
|
|
Μαζί μου άφησε όλα τα προσχήματα, αγάπα τις αλήθειες που πονάνε. Και εγώ θα σε πλανέψω δίχως ποιήματα σε δρόμους που άλλοι δεν τολμούν να πάνε. |
|
|
Για μια στιγμή αφαιρέθηκα και κοίταζα μορφές απ' των τσιγάρων τους καπνούς. Να 'ταν η μπύρα ή η πανσέληνος; Και μια μορφή μιλά με υπαινιγμούς... |
|
|
6. Το Παράθυρο Φήμη αποκτώ πιο πολλή. Έχω κοινό... τι κι αν αυτό με μισεί; Παραληρούν στο γυαλί. Μισή η ντροπή μου και η δική τους μισή.
|
|
|
Τώρα βουτώντας στα τραγούδια, φθείρω τη φθορά. Μέσα στο ροκ, ο χρόνος σου αντίστροφα μετρά. Τι έχω να χάσω έτσι κι αλλιώς; |
|
|
8. Θα Ξανάρθουν Το ξέρεις καλά. Θα ξανάρθουν. Νύχτα ή μέρα. Όταν νιώσεις πιο ασφαλής, πως δεν σε θυμάται κανείς, θα αντικρίσεις το βλέμμα τους, θα σε πνίξουν στο αίμα τους. Σαν θα ξανάρθουν... |
|
|
Πριν προλάβω ν’ αμυνθώ, μ' έκανες να σε ποθώ. Μου πήρες το μυαλό με άφησες λειψό. Δείξε πως με θέλεις Καλυψώ.
|
|
|
Το μέλλον σου ονειρεύεσαι ανάμεσα σε στήλες κοσμικών. Την όψη σου ερωτεύεσαι με κομπλιμέντα κρύων καθρεφτών. Δάγκωσες το δόλωμα γερά. Είπα να βοηθήσω, μα είναι αργά... |
![]() |
Μην ξεγελιέσαι απ’ τα μάτια σου, σε όποια αναζήτηση μπεις. Το άγριο ταξίδι είναι μέσα σου, όταν εμένα θα βρεις. |
![]() |
-Ε μπάρμαν...βάλε μου μια βότκα... Μην έτυχε το αγόρι μου να δεις; -Δεν θα φανεί... Γυρνά με μια μελαχρινή...
|
![]() |
Του έρωτα τη μάσκα ο χάρος πέταξε... και έδειξε εμένα.
|
![]() |
14. Πόθοι Ανεκπλήρωτοι
Έρωτες αλύτρωτοι
Συννέφιασμα στη ματιά μας. Κρυφά
ριζώνουνε, μετά στοιχειώνουνε. Πόσο
πληγώνει η λογική ...
|
![]() |
15. Αλλοτρίωση
Σε ακολουθεί από κοντά, μιλά ψιθυριστά... τα όνειρα σου κάνει πιο φτηνά...
|
![]() |
Τώρα μένει οχυρωμένη στα κεκτημένα της Έχει μάθει και σαρκάζει τα απωθημένα της. Άραγε ποια συγκυρία; Ποια απρόβλεπτη αφορμή θα αφύπνιζε ξανά, του πάθους τα σκιρτήματα ; |
![]() |
Το έγκλημα ιδιαζόντως ειδεχθές: Τη φλόγα δώρισα της γνώσης σε ανθρώπινες φυλές. Αν όμως εξαγόραζα με θρήνους την ποινή, μοιραία θα καταδίκαζα όσους ο αγώνας μου παρηγορεί. |
![]() |
Σήκω αγάπη μου, καιρός να φύγουμε. Να, οι νεκροζώντανοι ξαναξυπνήσανε. Ώρα να γενούμε πάλι γκρίζοι. Πάλι γκρίζοι... |
|